5.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 172/16


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/1196

z dnia 3 lipca 2017 r.

zmieniająca decyzję wykonawczą 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 4432)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3), w szczególności jej art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzją wykonawczą Komisji 2014/709/UE (4) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich. Środki te obejmują zakazy wysyłania – z niektórych obszarów państw członkowskich, których to dotyczy – żywych świń, wieprzowiny, surowych wieprzowych wyrobów mięsnych, wieprzowych produktów mięsnych oraz wszelkich innych produktów składających się z wieprzowiny lub ją zawierających.

(2)

W art. 6 dyrektywy Rady 2002/60/WE (5) uznaje się istnienie gospodarstw składających się z odrębnych jednostek produkcyjnych i pozwala na stosowanie odstępstw dotyczących różnych poziomów zagrożenia według uznania właściwego organu. Powinno to znaleźć odzwierciedlenie w odstępstwach przewidzianych w art. 3 decyzji wykonawczej 2014/709/UE.

(3)

Przemieszczanie żywych świń przeznaczonych do natychmiastowego uboju stwarza mniejsze ryzyko niż inne rodzaje przemieszczania żywych świń, pod warunkiem że stosuje się środki zmniejszające ryzyko. Przeprowadzanie uboju świń pochodzących z obszarów wymienionych w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE jedynie na koniec dnia uboju, w którym nie prowadzi się już następnie uboju żadnych innych świń, można zaliczyć do środków zmniejszających ryzyko. Powinno to znaleźć odzwierciedlenie w odstępstwach od zakazu wysyłania przesyłek żywych świń przeznaczonych do natychmiastowego uboju, przewidzianych w art. 4 tej decyzji wykonawczej.

(4)

Art. 3 dyrektywy 2002/99/WE stanowi, że produkty pochodzenia zwierzęcego należy pozyskiwać od zwierząt, które nie pochodzą z gospodarstwa, zakładu, terytorium lub części terytorium podlegających ograniczeniom w zakresie zdrowia zwierząt na mocy przepisów określonych w załączniku I do tej dyrektywy, w tym środkom zwalczania afrykańskiego pomoru świń ustanowionym w dyrektywie 2002/60/WE. W związku z powyższym na rzeźnie, zakłady rozbioru i zakłady przetwórstwa mięsnego położone w okręgach zapowietrzonych i zagrożonych określonych zgodnie z dyrektywą 2002/60/WE nakłada się ograniczenia w zakresie produkcji, przetwarzania i dystrybucji wieprzowiny, surowych wieprzowych wyrobów mięsnych, wieprzowych produktów mięsnych oraz wszelkich innych produktów składających się z wieprzowiny lub ją zawierających. Zważywszy na znikome ryzyko, jakie stanowi odstępstwo, należy takie odstępstwo przewidzieć dla rzeźni, zakładów rozbioru i zakładów przetwórstwa mięsnego położonych w okręgach zapowietrzonych i zagrożonych, pod warunkiem że dane produkty zostały wyprodukowane oraz były przechowywane i przetwarzane w zakładach położonych na obszarach wymienionych w częściach I, II lub III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w określonych warunkach.

(5)

Należy dokonać przeglądu środków obowiązujących względem wysyłki żywych świń do innych państw członkowskich i państw trzecich z obszarów wymienionych w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, aby uwzględnić fakt niewystępowania przedmiotowej choroby na obszarach wymienionych w części I tego załącznika. Aby zapewnić zrównoważony charakter środków, należy przewidzieć ich proporcjonalne złagodzenie jedynie w przypadku świń, które są przemieszczane z obszaru wymienionego w części I tego załącznika do innych gospodarstw położonych na obszarze wymienionym w części I tegoż załącznika, pod warunkiem że nadal stosowane są inne środki zmniejszające ryzyko.

(6)

Należy uwzględnić potrzebę zmniejszenia ryzyka, jakie stanowi transport żywych zdziczałych świń z państw członkowskich wymienionych w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Taka praktyka dotyczy towaru stwarzającego szczególnie wysokie ryzyko i należy jej zapobiegać, zaostrzając i rozszerzając środki już obowiązujące względem zdziczałych świń.

(7)

Aby zapewnić skuteczne przekazywanie podróżnym informacji o wymogach wiążących się z ograniczeniami obowiązującymi na mocy decyzji wykonawczej 2014/709/UE w odniesieniu do produktów pochodzących od świń, w tym od świń zdziczałych, przewoźnicy osób i podmioty świadczące usługi pocztowe powinni podawać te wymogi do wiadomości podróżnych przemieszczających się z obszarów wymienionych w załączniku do tej decyzji wykonawczej.

(8)

W maju 2017 r. odnotowano kilka przypadków afrykańskiego pomoru świń u dzików w gminie Tukums (Tukuma novads) i na niektórych obszarach gminy Ventspils (Ventspils novads) na Łotwie, na obszarze wymienionym obecnie w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE oraz w pobliżu obszarów wymienionych obecnie w części I tego załącznika. Wystąpienie tych przypadków stanowi wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić. W związku z tym odpowiednie obszary Łotwy należy obecnie wymienić w części II tego załącznika, a nie w części I.

(9)

Ryzyko rozprzestrzenienia się afrykańskiego pomoru świń wśród dzikich zwierząt wiąże się z naturalnie powolnym rozprzestrzenianiem się w populacjach dzików, jak również z działaniami związanymi z człowiekiem, co zostało udokumentowane w sprawozdaniach naukowych sporządzanych przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (6). Aby uwzględnić zdarzenia epidemiologiczne, które miały miejsce w Unii od 2014 r. w związku z tą chorobą, oraz ryzyko, jakie stwarza afrykański pomór świń, jak również potrzebę proaktywnego działania przy określaniu obszarów, które należy ująć w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, w części I tego załącznika należy ująć odpowiedniej wielkości obszary podwyższonego ryzyka otaczające obszary wymienione w częściach II i III tegoż załącznika, w pozycjach dotyczących Łotwy, Litwy i Polski. Te nowo ujęte obszary należy określić z uwzględnieniem sezonowości choroby w regionie, a Komisja powinna dokonać ich przeglądu w październiku 2017 r., gdy ryzyko rozprzestrzenienia zostanie poddane ponownej ocenie zgodnie z rozwojem sytuacji epidemiologicznej.

(10)

Zmiany obecnej sytuacji epidemiologicznej w Unii w zakresie afrykańskiego pomoru świń należy uwzględnić w ocenie ryzyka związanego z sytuacją w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do tej choroby na Łotwie, Litwie i w Polsce. Aby skoncentrować środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt i zapobiegać dalszemu rozprzestrzenianiu się afrykańskiego pomoru świń, a także aby zapobiegać niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii oraz unikać nieuzasadnionych barier handlowych ze strony państw trzecich, należy zmienić unijny wykaz obszarów podlegających środkom kontroli w zakresie zdrowia zwierząt określony w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, tak aby uwzględnić w nim sytuację w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do tej choroby w tych trzech państwach członkowskich.

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2014/709/UE.

(12)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji wykonawczej 2014/709/UE wprowadza się następujące zmiany:

1)

art. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1)

świnie przebywały w tym gospodarstwie przez okres co najmniej 30 dni lub od urodzenia, a w okresie co najmniej 30 dni przed datą przemieszczenia nie wprowadzono żadnych żywych świń z obszarów wymienionych w załączniku część II, III i IV:

a)

do tego gospodarstwa; ani

b)

do jednostki produkcyjnej, w której trzymane są świnie, które mają zostać wysłane na podstawie niniejszego artykułu; jednostkę produkcyjną może określić jedynie właściwy organ, pod warunkiem że urzędowy lekarz weterynarii potwierdzi, iż struktura i wielkość jednostek produkcyjnych oraz odległość pomiędzy nimi, a także podjęte w nich działania są takie, że jednostki produkcyjne zapewniają zupełnie oddzielne pomieszczenia do zakwaterowania i karmienia, tak aby wirus nie mógł rozprzestrzenić się z jednej jednostki produkcyjnej do drugiej; oraz”;

2)

art. 4 pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5)

po przybyciu do rzeźni świnie te są trzymane i poddawane ubojowi oddzielnie od innych świń oraz poddawane są ubojowi w dniu, w którym ubojowi poddawane są wyłącznie te świnie z obszarów wymienionych w załączniku część III, lub na koniec dnia uboju, w którym nie prowadzi się już następnie uboju żadnych innych świń;”;

3)

art. 8 ust. 2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

przebywały w tym gospodarstwie nieprzerwanie przez okres co najmniej 30 dni przed datą wysyłki lub od urodzenia, a w okresie co najmniej 30 dni przed datą wysyłki nie wprowadzono do tego gospodarstwa żadnych żywych świń z obszarów wymienionych w załączniku część II, III i IV;”;

4)

dodaje się art. 12a w brzmieniu:

„Artykuł 12a

Odstępstwo dotyczące rzeźni, zakładów rozbioru i zakładów przetwórstwa mięsnego znajdujących się w okręgach zapowietrzonych i zagrożonych

Nie naruszając przepisów art. 4, 5 i 6 oraz art. 11, 12 i 13 niniejszej decyzji oraz na zasadzie odstępstwa od zakazu przewidzianego w art. 3 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2002/99/WE, zainteresowane państwa członkowskie mogą zezwolić na wysyłkę wieprzowiny, surowych wieprzowych wyrobów mięsnych, wieprzowych produktów mięsnych oraz wszelkich innych produktów składających się z wieprzowiny lub ją zawierających z rzeźni, zakładów rozbioru i zakładów przetwórstwa mięsnego znajdujących się w okręgach zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych dyrektywą 2002/60/WE, pod warunkiem że takie produkty:

a)

zostały wyprodukowane oraz były przechowywane i przetwarzane w zakładach znajdujących się na obszarach wymienionych w załączniku część I, II lub III i zatwierdzonych zgodnie z art. 12; oraz

b)

zostały pozyskane od świń pochodzących i sprowadzanych z gospodarstw, które nie znajdują się na obszarach wymienionych w załączniku część II, III lub IV, lub od świń pochodzących i sprowadzanych z gospodarstw znajdujących się na obszarach wymienionych w załączniku część II, pod warunkiem że świnie te spełniają wymogi określone w art. 3 pkt 1 i w art. 3 pkt 2 lub 3; oraz

c)

są oznakowane zgodnie z art. 16.”;

5)

w art. 15 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

żywe zdziczałe świnie nie były wysyłane do innych państw członkowskich z państw członkowskich wymienionych w załączniku, chyba że wysyłka ma miejsce z obszarów wolnych od afrykańskiego pomoru świń i oddzielonych skutecznymi barierami geograficznymi od obszarów uwzględnionych w załączniku, ani by świnie te nie były wysyłane z obszarów wymienionych w załączniku na żadne inne obszary na terytorium tego samego państwa członkowskiego, niezależnie od tego, czy są one wymienione w załączniku;”;

b)

dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:

„3.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a) zainteresowane państwa członkowskie mogą zezwolić na wysyłkę żywych zdziczałych świń z obszarów niewymienionych w załączniku na inne obszary na terytorium tego samego państwa członkowskiego niewymienione w załączniku oraz do innych państw członkowskich, pod warunkiem że:

a)

świnie wcześniej zdziczałe przebywały w danym gospodarstwie przez okres co najmniej 30 dni, a w okresie co najmniej 30 dni przed datą przemieszczenia nie wprowadzono do tego gospodarstwa żadnych żywych świń;

b)

gospodarstwo stosuje środki bezpieczeństwa biologicznego;

c)

świnie wcześniej zdziczałe spełniają wymogi określone w art. 3 pkt 1 i w art. 3 pkt 2 lub 3.

4.   W przypadku przesyłek żywych zdziczałych świń spełniających warunki odstępstwa przewidziane w ust. 3 dodaje się następujące uzupełniające sformułowanie do odpowiednich dokumentów weterynaryjnych lub świadectw zdrowia, o których mowa w art. 5 ust. 1 dyrektywy 64/432/EWG oraz w art. 3 ust. 1 decyzji 93/444/EWG: »Świnie zgodne z art. 15 ust. 3 decyzji wykonawczej Komisji 2014/709/UE.«.”;

6)

dodaje się art. 15a w brzmieniu:

„Artykuł 15a

Informacje, które mają być przekazywane przez przewoźników osób i podmioty świadczące usługi pocztowe

Przewoźnicy osób, w tym operatorzy portów lotniczych i portów, oraz biura podróży i podmioty świadczące usługi pocztowe zwracają uwagę swoich klientów na przepisy ustanowione w niniejszej decyzji, w szczególności przekazując w odpowiedni sposób informacje na temat zasad ustanowionych w art. 2 i 15 podróżnym przemieszczającym się z terytorium któregokolwiek z zainteresowanych państw członkowskich i klientom korzystającym z usług pocztowych.”;

7)

załącznik zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 lipca 2017 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

(2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

(3)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

(4)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylająca decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 63).

(5)  Dyrektywa Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca przepisy szczególne w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń oraz zmieniająca dyrektywę 92/119/EWG w zakresie choroby cieszyńskiej i afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 192 z 20.7.2002, s. 27).

(6)  Dziennik EFSA 2015; 13(7):4163 [92 s.] oraz Dziennik EFSA 2017; 15(3):4732 [73 s.].


ZAŁĄCZNIK

ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ I

1.   Estonia

Następujące obszary Estonii:

Hiiu maakond.

2.   Łotwa

Następujące obszary Łotwy:

Aizputes novads,

Alsungas novads,

Auces novads,

Bauskas novada Īslīces, Gailīšu, Brunavas un Ceraukstes pagasts,

Bauskas pilsēta,

Brocēnu novads,

Dobeles novada Zebrenes, Naudītes, Penkules, Auru, Krimūnu un Bērzes pagasti, Jaunbērzes pagasta daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa P98, un Dobeles pilsēta,

Jelgavas novada Glūdas, Svētes, Platones, Vircavas, Jaunsvirlaukas, Zaļenieku, Vilces, Lielplatones, Elejas un Sesavas pagasts,

Kandavas novada Vānes un Matkules pagast,

Kuldīgas novads,

Pāvilostas novada Sakas pagasts un Pāvilostas pilsēta,

republikas pilsēta Jelgava,

Rundāles novads,

Saldus novada Ezeres, Jaunauces, Jaunlutriņu, Kursīšu, Lutriņu, Novadnieku, Pampāļu, Rubas, Saldus, Vadakstes, Zaņas, Zirņu, Zvārdes un Šķēdes pagastis, Saldus pilsēta,

Skrundas novads,

Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

Talsu novada Ģibuļu pagasts,

Talsu pilsēta,

Tērvetes novads,

Ventspils novada Jūrkalnes, Ziru, Ugāles, Usmas un Zlēku pagasts.

3.   Litwa

Następujące obszary Litwy:

Joniškio rajono savivaldybė,

Jurbarko rajono savivaldybė,

Kalvarijos savivaldybė,

Kazlų Rūdos savivaldybė,

Kelmės rajono savivaldybė,

Marijampolės savivaldybė,

Pakruojo rajono savivaldybė,

Panevėžio rajono savivaldybė: Krekenavos seniūnijos dalis į vakarus nuo Nevėžio upės,

Pasvalio rajono savivaldybė: Joniškelio apylinkių, Joniškelio miesto, Namišių, Pasvalio apylinkių, Pumpėnų, Pušaloto, Saločių ir Vaškų seniūnijos,

Radviliškio rajono savivaldybė,

Raseinių rajono savivaldybė,

Šakių rajono savivaldybė,

Šiaulių miesto savivaldybė,

Šiaulių rajono savivaldybė,

Vilkaviškio rajono savivaldybė.

4.   Polska

Następujące obszary Polski:

 

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Kalinowo, Prostki, Stare Juchy i gmina wiejska Ełk w powiecie ełckim,

gminy Biała Piska, Orzysz, Pisz i Ruciane Nida w powiecie piskim,

gminy Miłki i Wydminy w powiecie giżyckim,

gminy Olecko, Świętajno i Wieliczki w powiecie oleckim,

 

w województwie podlaskim:

gmina Brańsk z miastem Brańsk, gminy Boćki, Rudka, Wyszki, część gminy Bielsk Podlaski położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 19 (w kierunku północnym od miasta Bielsk Podlaski) i przedłużonej przez wschodnią granicę miasta Bielsk Podlaski i drogę nr 66 (w kierunku południowym od miasta Bielsk Podlaski), miasto Bielsk Podlaski, część gminy Orla położona na zachód od drogi nr 66 w powiecie bielskim,

gminy Dąbrowa Białostocka, Kuźnica, Janów, Nowy Dwór, Sidra, Sokółka, Suchowola i Korycin w powiecie sokólskim,

gminy Drohiczyn, Dziadkowice, Grodzisk i Perlejewo w powiecie siemiatyckim,

powiat kolneński,

gminy Juchnowiec Kościelny, Suraż, Turośń Kościelna, Łapy i Poświętne w powiecie białostockim,

powiat zambrowski,

gminy Bakałarzewo, Raczki, Rutka-Tartak, Suwałki i Szypliszki w powiecie suwalskim,

gminy Sokoły, Kulesze Kościelne, Nowe Piekuty, Szepietowo, Klukowo, Ciechanowiec, Wysokie Mazowieckie z miastem Wysokie Mazowieckie, Czyżew w powiecie wysokomazowieckim,

powiat augustowski,

powiat łomżyński,

powiat miejski Białystok,

powiat miejski Łomża,

powiat miejski Suwałki,

powiat sejneński,

 

w województwie mazowieckim:

gminy Bielany, Ceranów, Jabłonna Lacka, Sabnie, Sterdyń, Repki i gmina wiejska Sokołów Podlaski w powiecie sokołowskim,

gminy Domanice, Korczew, Kotuń, Mokobody, Przesmyki, Paprotnia, Skórzec, Suchożebry, Mordy, Siedlce, Wiśniew i Zbuczyn w powiecie siedleckim,

powiat miejski Siedlce,

gminy Rzekuń, Troszyn, Czerwin i Goworowo w powiecie ostrołęckim,

gminy Olszanka i Łosice w powiecie łosickim,

powiat ostrowski,

 

w województwie lubelskim:

gminy Hanna, Wyryki i gmina wiejska Włodawa w powiecie włodawskim,

gminy Kąkolewnica Wschodnia, Komarówka Podlaska, Radzyń Podlaski, Ulat-Majorat i Wohyń w powiecie radzyńskim,

gmina Międzyrzec Podlaski z miastem Międzyrzec Podlaski, gminy Drelów, Rossosz, Sławatycze, Wisznica, Sosnówka, Łomazy i Tuczna w powiecie bialskim,

gmina Trzebieszów i gmina wiejska Łuków w powiecie łukowskim,

gminy Dębowa Kłoda, Jabłoń, Milanów, Parczew, Podedwórze i Siemień w powiecie parczewskim.

CZĘŚĆ II

1.   Estonia

Następujące obszary Estonii:

Abja vald,

Alatskivi vald,

Elva linn,

Haaslava vald,

Haljala vald,

Halliste vald,

Harju maakond (välja arvatud osa Kuusalu vallast, mis asub lõuna pool maanteest nr 1 (E20), Aegviidu vald ja Anija vald),

Ida-Viru maakond,

Kambja vald,

Karksi vald,

Kihelkonna vald,

Konguta vald,

Kõpu vald,

Kuressaare linn,

Lääne maakond,

Lääne-Saare vald,

Laekvere vald,

Leisi vald,

Luunja vald,

Mäksa vald,

Meeksi vald,

Muhu vald,

Mustjala vald,

Nõo vald,

Orissaare vald,

osa Tamsalu vallast, mis asub kirde pool Tallinna-Tartu raudteest,

Pärnu maakond,

Peipsiääre vald,

Piirissaare vald,

Pöide vald,

Põlva maakond,

Puhja vald,

Rägavere vald,

Rakvere linn,

Rakvere vald,

Rannu vald,

Rapla maakond,

Rõngu vald,

Ruhnu vald,

Salme vald,

Sõmeru vald,

Suure-Jaani vald,

Tähtvere vald,

Tartu linn,

Tartu vald,

Tarvastu vald,

Torgu vald,

Ülenurme vald,

Valga maakond,

Vara vald,

Vihula vald,

Viljandi linn,

Viljandi vald,

Vinni vald,

Viru-Nigula vald,

Võhma linn,

Võnnu vald,

Võru maakond.

2.   Łotwa

Następujące obszary Łotwy:

Ādažu novads,

Aglonas novads,

Aizkraukles novads,

Aknīstes novads,

Alojas novads,

Alūksnes novads,

Amatas novads,

Apes novada Trapenes, Gaujienas un Apes pagasts, Apes pilsēta,

Babītes novads,

Baldones novads,

Baltinavas novads,

Balvu novada Vīksnas, Bērzkalnes, Vectilžas, Lazdulejas, Briežuciema, Tilžas, Bērzpils un Krišjāņu pagasts,

Bauskas novada Mežotnes, Codes, Dāviņu un Vecsaules pagasts,

Beverīnas novads,

Burtnieku novads,

Carnikavas novads,

Cēsu novads,

Cesvaines novads,

Ciblas novads,

Dagdas novads,

Daugavpils novada Vaboles, Līksnas, Sventes, Medumu, Demenas, Kalkūnes, Laucesas, Tabores, Maļinovas, Ambeļu, Biķernieku, Naujenes, Vecsalienas, Salienas un Skrudalienas pagasts,

Dobeles novada Dobeles, Annenieku, Bikstu pagasti un Jaunbērzes pagasta daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa P98,

Dundagas novads,

Engures novads,

Ērgļu novads,

Garkalnes novada daļa, kas atrodas uz ziemeļrietumiem no autoceļa A2,

Gulbenes novada Līgo pagasts,

Iecavas novads,

Ikšķiles novada Tīnūžu pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidaustrumiem no autoceļa P10, Ikšķiles pilsēta,

Ilūkstes novads,

Jaunjelgavas novads,

Jaunpils novads,

Jēkabpils novads,

Jelgavas novada Kalnciema, Līvbērzes un Valgundes pagasts,

Kandavas novada Cēres, Kandavas, Zemītes un Zantes pagasts, Kandavas pilsēta,

Kārsavas novads,

Ķeguma novads,

Ķekavas novads,

Kocēnu novads,

Kokneses novads,

Krāslavas novads,

Krimuldas novada Krimuldas pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļaustrumiem no autoceļa V89 un V81, un Lēdurgas pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļaustrumiem no autoceļa V81 un V128,

Krustpils novads,

Lielvārdes novads,

Līgatnes novads,

Limbažu novada Skultes, Limbažu, Umurgas, Katvaru, Pāles un Viļķenes pagasts, Limbažu pilsēta,

Līvānu novads,

Lubānas novads,

Ludzas novads,

Madonas novads,

Mālpils novads,

Mārupes novads,

Mazsalacas novads,

Mērsraga novads,

Naukšēnu novads,

Neretas novads,

Ogres novads,

Olaines novads,

Ozolnieku novads,

Pārgaujas novads,

Pļaviņu novads,

Preiļu novada Saunas pagasts,

Priekuļu novads,

Raunas novada Raunas pagasts,

republikas pilsēta Daugavpils,

republikas pilsēta Jēkabpils,

republikas pilsēta Jūrmala,

republikas pilsēta Rēzekne,

republikas pilsēta Valmiera,

Rēzeknes novads,

Riebiņu novada Sīļukalna, Stabulnieku, Galēnu un Silajāņu pagasts,

Rojas novads,

Ropažu novada daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa P10,

Rugāju novada Lazdukalna pagasts,

Rūjienas novads,

Salacgrīvas novads,

Salas novads,

Saulkrastu novads,

Siguldas novada Mores pagasts un Allažu pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidiem no autoceļa P3,

Skrīveru novads,

Smiltenes novada Brantu, Blomes, Smiltenes, Bilskas un Grundzāles pagasts un Smiltenes pilsēta,

Strenču novads,

Talsu novada Ķūļciema, Balgales, Vandzenes, Laucienes, Virbu, Strazdes, Lubes, Īves, Valdgales, Laidzes, Ārlavas, Lībagu un Abavas pagasts, Sabiles, Stendes un Valdemārpils pilsēta,

Tukuma novads,

Valkas novads,

Varakļānu novads,

Vecpiebalgas novads,

Vecumnieku novads,

Ventspils novada Ances, Tārgales, Popes, Vārves, Užavas, Piltenes un Puzes pagastis, Piltenes pilsēta,

Viesītes novads,

Viļakas novads,

Viļānu novads,

Zilupes novads.

3.   Litwa

Następujące obszary Litwy:

Alytaus miesto savivaldybė,

Alytaus rajono savivaldybė,

Anykščių rajono savivaldybė,

Birštono savivaldybė,

Biržų miesto savivaldybė,

Biržų rajono savivaldybė: Nemunėlio Radviliškio, Pabiržės, Pačeriaukštės ir Parovėjos seniūnijos,

Druskininkų savivaldybė,

Elektrėnų savivaldybė,

Ignalinos rajono savivaldybė,

Jonavos miesto savivaldybė,

Jonavos rajono savivaldybė,

Kaišiadorių miesto savivaldybė,

Kaišiadorių rajono savivaldybė,

Kauno miesto savivaldybė,

Kauno rajono savivaldybė,

Kėdainių rajono savivaldybė,

Kupiškio rajono savivaldybė: Noriūnų, Skapiškio, Subačiaus ir Šimonių seniūnijos,

Lazdijų rajono savivaldybė,

Molėtų rajono savivaldybė,

Prienų miesto savivaldybė,

Prienų rajono savivaldybė,

Rokiškio rajono savivaldybė,

Šalčininkų rajono savivaldybė,

Širvintų rajono savivaldybė,

Švenčionių rajono savivaldybė,

Trakų rajono savivaldybė,

Ukmergės rajono savivaldybė,

Utenos rajono savivaldybė,

Varėnos rajono savivaldybė,

Vilniaus miesto savivaldybė,

Vilniaus rajono savivaldybė,

Visagino savivaldybė,

Zarasų rajono savivaldybė.

4.   Polska

Następujące obszary Polski:

 

w województwie podlaskim:

gmina Dubicze Cerkiewne, części gmin Kleszczele i Czeremcha położone na wschód od drogi nr 66 w powiecie hajnowskim,

gmina Kobylin-Borzymy w powiecie wysokomazowieckim,

gminy Czarna Białostocka, Dobrzyniewo Duże, Gródek, Michałowo, Supraśl, Tykocin, Wasilków, Zabłudów, Zawady i Choroszcz w powiecie białostockim,

część gminy Bielsk Podlaski położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 19 (w kierunku północnym od miasta Bielsk Podlaski) i przedłużonej przez wschodnią granicę miasta Bielsk Podlaski i drogę nr 66 (w kierunku południowym od miasta Bielsk Podlaski), część gminy Orla położona na wschód od drogi nr 66 w powiecie bielskim,

gminy Szudziałowo i Krynki w powiecie sokólskim,

 

w województwie mazowieckim:

gmina Platerów w powiecie łosickim,

 

w województwie lubelskim:

gminy Piszczac i Kodeń w powiecie bialskim.

CZĘŚĆ III

1.   Estonia

Następujące obszary Estonii:

Aegviidu vald,

Anija vald,

Järva maakond,

Jõgeva maakond,

Kadrina vald,

Kolga-Jaani vald,

Kõo vald,

Laeva vald,

Laimjala vald,

osa Kuusalu vallast, mis asub lõuna pool maanteest nr 1 (E20),

osa Tamsalu vallast, mis asub edela pool Tallinna-Tartu raudteest,

Pihtla vald,

Rakke vald,

Tapa vald,

Väike-Maarja vald,

Valjala vald.

2.   Łotwa

Następujące obszary Łotwy:

Apes novada Virešu pagasts,

Balvu novada Kubuļu un Balvu pagasts un Balvu pilsēta,

Daugavpils novada Nīcgales, Kalupes, Dubnas un Višķu pagasts,

Garkalnes novada daļa, kas atrodas uz dienvidaustrumiem no autoceļa A2,

Gulbenes novada Beļavas, Galgauskas, Jaungulbenes, Daukstu, Stradu, Litenes, Stāmerienas, Tirzas, Druvienas, Rankas, Lizuma un Lejasciema pagasts un Gulbenes pilsēta,

Ikšķiles novada Tīnūžu pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļrietumiem no autoceļa P10,

Inčukalna novads,

Jaunpiebalgas novads,

Krimuldas novada Krimuldas pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidrietumiem no autoceļa V89 un V81, un Lēdurgas pagasta daļa, kas atrodas uz dienvidrietumiem no autoceļa V81 un V128,

Limbažu novada Vidrižu pagasts,

Preiļu novada Preiļu, Aizkalnes un Pelēču pagasts un Preiļu pilsēta,

Raunas novada Drustu pagasts,

Riebiņu novada Riebiņu un Rušonas pagasts,

Ropažu novada daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa P10,

Rugāju novada Rugāju pagasts,

Salaspils novads,

Sējas novads,

Siguldas novada Siguldas pagasts un Allažu pagasta daļa, kas atrodas uz ziemeļiem no autoceļa P3, un Siguldas pilsēta,

Smiltenes novada Launkalnes, Variņu un Palsmanes pagasts,

Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

Vārkavas novads.

3.   Litwa

Następujące obszary Litwy:

Biržų rajono savivaldybė: Vabalninko, Papilio ir Širvenos seniūnijos,

Kupiškio rajono savivaldybė: Alizavos ir Kupiškio seniūnijos,

Panevėžio miesto savivaldybė,

Panevėžio rajono savivaldybė: Karsakiškio, Miežiškių, Naujamiesčio, Paįstrio, Raguvos, Ramygalos, Smilgių, Upytės, Vadoklių, Velžio seniūnijos ir Krekenavos seniūnijos dalis į rytus nuo Nevėžio upės,

Pasvalio rajono savivaldybė: Daujėnų ir Krinčino seniūnijos.

4.   Polska

Następujące obszary Polski:

 

w województwie podlaskim:

powiat grajewski,

powiat moniecki,

gminy Czyże, Białowieża, Hajnówka z miastem Hajnówka, Narew, Narewka i części gminy Czeremcha i Kleszczele położone na zachód od drogi nr 66 w powiecie hajnowskim,

gminy Mielnik, Milejczyce, Nurzec-Stacja, Siemiatycze z miastem Siemiatycze w powiecie siemiatyckim,

 

w województwie mazowieckim:

gminy Sarnaki, Stara Kornica i Huszlew w powiecie łosickim,

 

w województwie lubelskim:

gminy Konstantynów, Janów Podlaski, Leśna Podlaska, Rokitno, Biała Podlaska, Zalesie i Terespol z miastem Terespol w powiecie bialskim,

powiat miejski Biała Podlaska.

CZĘŚĆ IV

Włochy

Następujące obszary Włoch:

tutto il territorio della Sardegna.